നാം ഇത്ര ദരിദ്രരോ...........................?
കാര്ഗിലില് വെച്ച് നീന്തല് പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിലോ മറ്റോ മരിച്ച ജവാന്റെ മൃതദേഹം അഞ്ചു ദിവസത്തിനു ശേഷമാണ് അയാളുടെ വീട്ടിലെത്തിക്കാന് സാധിച്ചത്.....................?ബോഡിക്ക് അകമ്പടി പോയതു കൊണ്ട് എനിക്കും അയാളുടെ വീട്ടില് പോകാനായി.ശവപ്പെട്ടി തുറക്കാന് പറ്റില്ലെന്ന് കൂട്ടത്തില് വന്ന പട്ടാളക്കാര് വീട്ടുകാരോട് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അമ്മയുടേയും കൂടപ്പിറപ്പായ അനിയന്റേയും നിര്ബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അവര് ആ പെട്ടി ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് പതുക്കെ ഒന്നു തുറന്നു.ധീര ജവാന്റെ ശരീരം ഒരു നോക്കു കാണാനെത്തിയവരും കൂടപ്പിറപ്പും അമ്മയും എല്ലാം ഒരു പോലെ മൂക്കു പൊത്തി പിടിച്ചുപോയി .ആ നാറ്റം അത്രക്ക് അസഹനീയമായിരുന്നു.വീണ്ടു കെട്ടിവെച്ച ആ പെട്ടി പിന്നീട് ആര്ക്കുവേണ്ടിയും തുറന്നില്ല.തലയുടെ ഭാഗത്ത് ആ കരുത്തനായ രാജ്യസ്നേഹിയുടെ ഒരു ഫോട്ടോ പതിച്ചിരുന്നു.നാടിനു കാവല് നില്ക്കാന് വേണ്ടിയുള്ള പലതരം പരിശീലനങ്ങളിലൊന്നാണ് നീന്തലും.മറ്റുള്ളവരെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ പാവത്തിന് അപകടം പിണഞ്ഞത്.മരണം അതെപ്പോഴും സംഭവിക്കാം. ഈ സത്യത്തെ മുന്കൂട്ടി കാണാന് വലിയ പട്ടാള ബുദ്ധിയൊന്നും വേണ്ട.മൂന്നും നാലും മാസം പഴക്കമുള്ള ശവശരീരങ്ങള് യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടാതെ നാട്ടിലെത്തുന്നത് നമ്മുക്കിന്നൊരു പുതുമയേ അല്ല.പണമാണ് അതിന്റെ മാനദണ്ഡമെങ്കില് ഈ അവസ്ഥ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.രാജ്യത്തെ സേവിക്കുന്ന പട്ടാളക്കാരന്റെ മരണം രാജ്യസ്നേഹമുള്ള ഓരോ വ്യക്തിയുടേയും വേദനയാണ്.അറിവോ പരിചയമോ ഇല്ലാത്ത അനവധിയാളുകള്, മരിച്ചത് ഒരു പട്ടാളക്കാരനായതുകൊണ്ടു മാത്രം ആ ശരീരം ഒരു നോക്ക് കാണാനാഗ്രഹിച്ച് ആ വീട്ടിലും നാട്ടിലുമായി എത്തിയിരുന്നു.ഇത്രയേറെ ശാസ്ത്രം വളര്ന്ന നമ്മുടെ നാട്ടില് , അനീതിയെ എങ്ങിനെയും എതിര്ക്കും എന്ന് വങ്കത്തം വിളമ്പുന്ന നേതാക്കളുള്ള നമ്മുടെ നാട്ടില് ഈ കൊടിയ അനീതി പത്രങ്ങള്ക്കും, ചാനലുകള്ക്കും ഒന്നുംതന്നെ വാര്ത്തയല്ലാതാകും എന്ന ചിന്ത എന്നെ ഏറെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു.