അവളിപ്പോഴും സൂ................പ്പര്
രണ്ടു ദിവസത്തെ വിശ്രമമില്ലാത്ത ഔദ്യോഗിക ഡ്യൂട്ടിയില് എന്നെ ഏറെ സഹായിച്ച ചടുലതയുള്ള ചെറുപ്പക്കാരനായിരുന്നു ജലീല് .തിരിച്ചൊന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഇത്രയേറെ കഷ്ടപ്പെടാനും ത്യാഗം ചെയ്യാനുമുള്ള ജലീലിന്റെ നല്ല മനസ്സ് ഭൂമിയിലിപ്പോഴും നന്മ വറ്റിയിട്ടില്ലെന്നതിന്റെ തെളിവായി എനിക്കു തോന്നി.മിതഭാഷിയായ ജലീല് ഏറെ തിരക്കും ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും ഉള്ള വ്യക്തിയാണെന്നും ആര്ക്കൊക്കയോ ഏറെ വേണ്ടപ്പെട്ടവനാണെന്നും അയാളുടെ ഫോണ് സന്ദേശങ്ങളിലൂടേയും,ആളുകള് അയാളോട് പെരുമാറുന്ന രീതിയില് നിന്നും എനിക്ക് ബോധ്യമായി.രണ്ടാമത്തെ ദിവസം ഉച്ചയോടെ ജലീലിന്റെ കുടുംബത്തെക്കുറിച്ചന്യേഷിച്ചു.
" ജലീല് married അല്ലേ , കുട്ടികള് "?
"അതെ. " ജലീല് ഉത്തരം പറഞ്ഞ് നിര്ത്തി.
"കുട്ടികളില്ലേ" സ്വാഭാവികമായ ജിജ്ഞാസയോടെ ഞാന് ചോദിച്ചുപോയി.
"ഉം............ " ജലീല് ഒരു മൂളലില് നിര്ത്തി.
"എത്ര പേരുണ്ട് "? ഞാന് ശീലിച്ച രീതിയില് തുടര്ന്നു.
" പന്ത്രണ്ട് " വളരെ നിസ്സാര ഭാവത്തില് പറഞ്ഞ് ജലീല് ഡ്രൈവിംഗ് തുടര്ന്നു.
"ന്റെമ്മോ............ പന്ത്രണ്ടോ...... അവരാകെ തളര്ന്നിട്ടുണ്ടാകുമല്ലോ " ഒരു നിമിഷം എന്റെ ശ്വാസം പോലും നിന്നുപോയിഎന്റെ അത്ഭുതത്തെ ഒന്നുകൂടി അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഡ്രൈവിംഗിനിടെ വലതുകൈയ്യുയര്ത്തി തള്ളവിരല് പുറകോട്ടു മടക്കി വീറോടെ ജലീല് പറഞ്ഞു " ഉം....................... അവളിപ്പോഴും സൂ....................പ്പര് "